Thamen @ Bali

12-04-10 t/m 29-04-10 Elf Thamen leden en wat aanhang totaal 17 personen, duiken zich suf in Bali. Helemaal in het noorden, verblijven we op het resort Alam Anda van Werner Lau. Na een lange, lange reis eindelijk aangekomen. Twaalf uur vliegen, vier uur rust in Singapore, weer twee uur vliegen, gevolgd door een bijna vier uur duurende bus rit.
Rustig even de boel verkennen en de duikspullen gereed maken. De volgende dag een check duik op het huis rif. Het Zwarte lava zand is wel even wennen, eea ziet er onderwater wat donkerder uit. Waardoor ook het doorzicht wat minder is. De dagen er op vullen we met duiken die verder weg liggen meestal gaan we met een bus er heen, waarna de lokale bevolking de flessen naar de duikstek draagt. De bus reis soms 30 min maar vaak meer als twee uur,  en volgt er ook nog een boot tocht van een uur om op duikstekken te komen die tot de verbeelding spreken. Manta Point, Shark Point en Angels Canyon. Hoewel de naam niet elke keer het beloofde oplevert. Wat we wel een paar keer krijgen, een wilde stroom duik, met zeer sterke stoom naar beneden. Erg gevaarlijk Gio ondervind dit als hij los raakt van het rif, na bovenkomst niemand, slechtzicht en regen, gelukkig ziet een vissers bootje zijn strobe lampje en deze zorgen er voor dat die bij de duikboot terug komt. Mantas zien we zat, twee soms zelfs drie bij elkaar, prachtig mooi.
Het water is wat troebel, dus is het lastig om onderwerpen welke wat verderaf zijn op de foto te zettten. Nachtduiken op het huisrif zijn erg fraai met hele goepen langoesten. Natuurlijk duiken we ook op de US Liberty drie duiken maken we er, zelfs een nachtduik. Maar ook tijdens deze is het zicht niet heel goed. Na een harde onderhandeling van Gio met een lokale T-shirt verkoper scoren we voor weinig een US liberty wrakduik T-shirt.   Bali is zeer groen eea komt uiteraard door veel regen, deze valt dan ook best vaak waarbij de weg af en toe overstroomt en er donkere modder de zee in loopt.
Dat dit dan weer op het onderwater zicht een uitwerking heeft spreekt voor zich. het verblijf in het Werner Lau Alam Anda resort is top we zitten allemaal in een seaview bungalow op een steenworp afstand van de zee, geregeld zie je van je veranda af dolfijnen langs zwemmen. Enkele zien zelfs een walvis staart. In de ochtend, mits we niet om zes uur vertrekken voor een duik is er een heerlijk ontbijt buffet. In de middag is er voor de duikers een warme hap,  zitten we nog in ons duikpak tussen twee duiken een indonesische rijst tafel weg te werken. De avond is goed starten vanuit de lobby bar met happy hour. Avond eten aan een enorme Duikteam Thamen tafel, Bali avond, BBQ, pizza en patat. Uiteraard zijn er ook meerdere lokale gerechten te eten en die zijn goed. Pas wel op de saus die je kiest, sommige zijn “very spicy”
De niet duikers doen behalve veel dag trips een heuse Bali kook cursus. Van inkoop op de markt tot het bereiden ervan. Na het duiken kan de rest het op eten, very spicy oei, oei. Wel erg lekker.  Michel is jarig en laat nog een heel speen varken aan rukken. Hetgeen ook weer een erg leuke avond is.
Op een rust dag (maar 1 duik) gaan we op een rond kijk toer, Daar de groep wat groot is en andere al delen van deze toer hebben gezien splitsen we op de een doet dit de ander doet dat. Of de optie om het Spa gedeelte van het resort te bezoeken waarbij bijna het gehele lichaam onderhanden wordt genoemen. Massage, scrub, rozen blaadjes bad, weer massage maar nu met yoghurt. Het valt in de smaak de dames aldaar laten nu de eigen handen masseren.
Bali wat een gaaf eiland. die rijstvelden bij Ubud, zo mooi. Natuurlijk worden er nog wat euries in lokaal houtsnijwerk besteed.
Motor rijden kan ook, rijbewijs hebben ze niet nodig. Dus evenlater staan er acht 125cc automaatjes klaar. Ook hiermee rijden we zelfs twee dagen rond, Zonder helm. Echter blijkt dat in de grote stad een helm wel nodig is. Bij een polisi post een vrij duidelijk algemeen teken, een aantal rijdt echter door. Bert en Peter stoppen (voor het stoplicht) en kunnen meteen de boete betalen. Gelukkig komt Peter er achter dat je zelfs bij het betalen van boetes kunt afdingen.
Hierna de stad maar weer verlaten eea is toch erg druk en dat links rijden valt niet altijd mee. Tanken gaat gevoon bij de winkel langs de weg waar Vodka, Wiskey flessen met een liter brandstof staan. Morsen maakt niet uit bij een liter prijs van 40 euro cent. De markt is een wereld op zich, wat een troep, verse vis of pork chop, het ligt er allemaal bij 32 graden. Een flinke waterval nemen we nog even mee ter verkoeling. Waarna volgas terug 110km per uur. het is inmiddels “Happy Hour” in de lobby bar. Lang zal het feest niet duren. Morgen weer om 6 uur weg naar Menjangan duiken dus. Daarvoor zijn we tenslotte hier!